Współcześni polscy ojcowie dokonali gigantycznego skoku cywilizacyjnego. Zerwali z mitem nieobecnego ojcostwa, ramię w ramię z partnerkami przewijają pieluchy, sprzątają łazienki i rozmawiają z dziećmi o emocjach. Jednak gdy nadchodzi 23 czerwca, panowie wciąż czują się społecznie niedoceniani. Aż 80% mężczyzn uważa, że Dzień Ojca wyraźnie przegrywa z Dniem Matki.

Jak wynika z badania „Oblicze współczesnego ojcostwa”, zrealizowanego przez serwis Prezentmarzeń mimo, że zaangażowanie mężczyzn w wychowanie dzieci jest dziś rekordowo wysokie, kultura masowa i społeczne nawyki wciąż nie nadążają za rewolucją w polskich domach, przez co Dzień Ojca niezmiennie pozostaje w cieniu Dnia Matki. 

Zjawisko to wyraźnie potwierdzają dane z badania, według których aż 55% ankietowanych uważa, że święto matek jest celebrowane znacznie huczniej, a co czwarty ojciec (25%) ma poczucie, iż jego własny dzień traktuje się po macoszemu lub z przymrużeniem oka. W efekcie zaledwie 15% badanych dostrzega równą rangę obu tych wydarzeń w społeczeństwie. Sytuację tę idealnie obrazuje swoisty paradoks logistyczny: choć to święto mężczyzn, głównymi menedżerkami tego dnia wciąż pozostają kobiety – aż w 52% przypadków to właśnie partnerka inicjuje świętowanie, przypomina dzieciom o kalendarzu i pomaga w organizacji upominków, podczas gdy na samodzielną pamięć i inicjatywę ze strony swoich pociech może liczyć zaledwie 18% współczesnych ojców.

Poczucie społecznego niedocenienia jest dla współczesnych mężczyzn szczególnie gorzkie, ponieważ jaskrawo kontrastuje z ogromnym wysiłkiem, jaki wkładają w codzienne rodzicielstwo, całkowicie odcinając się od chłodnego modelu wychowawczego poprzednich pokoleń. Dzisiejszy tata stał się pełnoprawnym partnerem w domowej codzienności, co doskonale widać na płaszczyźnie emocjonalnej – aż 65% ojców na płacz dziecka reaguje przytuleniem i empatią, a ponad połowa (55%) regularnie rozmawia z pociechami o trudnych uczuciach, takich jak strach czy smutek. Ta rewolucja obejmuje również prozę życia bez żadnych filtrów, gdzie blisko połowa mężczyzn (48%) uznaje sprzątanie łazienki czy mycie okien za całkowicie naturalny obowiązek, a dokładnie co drugi z nich aktywnie angażuje się w wieczorny rytuał usypiania i czytania bajek. Wszystkie te działania wynikają z głębokiej zmiany priorytetów – dla największej grupy badanych (45%) nadrzędnym celem ojcostwa stało się zbudowanie silnej, emocjonalnej więzi z dzieckiem, podczas gdy tradycyjne zabezpieczenie finansowe i stan konta stawia na pierwszym miejscu już mniej niż co trzeci polski ojciec (28%). - mówi Aleksandra Skimina, psycholog, serwis Prezentmarzeń

Choć rynek handlowy coraz mocniej napędza konsumpcję wokół Dnia Ojca – co widać po budżetach, gdzie ponad połowa prezentów przekracza już wartość 200 złotych – sami mężczyźni weryfikują te trendy, stawiając autentyczne relacje i emocje daleko ponad materialne podarunki. W dniu swojego święta współcześni tatusiowie zamiast klasycznych skarpetek czy portfela najbardziej pragną wspólnie spędzonego czasu i budowania rodzinnych wspomnień (45%) oraz unikalnych upominków wykonanych własnoręcznie przez ich pociechy (25%). Z kolei gdy schodzą na boczny tor codziennych obowiązków i zaglądają do strefy osobistych, niematerialnych marzeń, szukają tam skutecznego resetu oraz solidnego dreszczyku adrenaliny. Ich męskie potrzeby idealnie odzwierciedlają pragnienia ucieczki od rutyny, gdzie na szczycie listy życzeń znajduje się wyjście na strzelnicę (25%), wymagająca wyprawa off-road (20%), a także – co ciekawe – pobyt w SPA (15%), który dla współczesnego taty staje się coraz bardziej naturalnym sposobem na regenerację sił.

Wyniki badania pokazują jasno: polski tata gotuje, przewija, bawi się na dywanie i uczy empatii, stając się filarem ogniska domowego. Aby domowa rewolucja była pełna, czas na zmianę społeczną – nowoczesnemu ojcostwu należy się dokładnie taki sam szacunek, uwaga i huczna celebracja, jakimi tradycyjnie otaczamy macierzyństwo.

Badanie „Oblicze współczesnego ojcostwa” zostało zrealizowane przez serwis Prezentmarzeń w maju 2026 r. na próbie N = 961 respondentów metodą CAWI